بازگویی مستند رخداد

آرامکو در ۱۵ اوت ۲۰۱۲ با حمله مخربی به محیط داخلی رایانه‌ای خود مواجه شد. روایت تاریخی منتشرشده توسط شرکت، پاک‌شدن داده‌های بخش بزرگی از رایانه‌های رومیزی و قطع شبکه داخلی برای مهار گسترش را شرح می‌دهد. بدافزار با نام Shamoon شناخته شد. ماهیت پاک‌کننده داده‌ها، بازیابی را به مسئله‌ای فراتر از حذف یک برنامه مخرب تبدیل می‌کرد. [۱]

شرکت در توضیحات رسمی بعدی اعلام کرد که با اتکا به برنامه‌های اضطراری و تداوم کسب‌وکار، عملیات اصلی و تولید محصولات ادامه یافته است. این یک ادعای مشخص درباره تداوم عملیات از سوی سازمان آسیب‌دیده است و باید با انتساب به همان سازمان نقل شود. [۲]

در نتیجه، دو واقعیت می‌توانند در کنار هم باشند: آسیب جدی به محیط اداری و حفظ بخش‌های اصلی عملیات. حذف هرکدام از روایت، درس پرونده را تغییر می‌دهد. بیان اینکه «تولید ادامه داشت» نباید به کوچک جلوه‌دادن اختلال سازمانی منجر شود؛ بیان شدت حمله نیز نباید به ادعای توقف تولیدی تبدیل شود که منبع آن را تأیید نمی‌کند. [۱، ۲]

مسیر فنی و حدود شواهد

در این مجموعه، تمرکز پرونده بر تخریب داده و تداوم عملیات است. منابع رسمی منتخب جزئیات کامل و قابل بازسازی همه مراحل ورود و حرکت مهاجم را ارائه نمی‌کنند. بنابراین مسیر ورود، گفت‌وگوی کارکنان یا نقش اشخاص با داستان‌پردازی تکمیل نمی‌شود.

همچنین ادامه عملیات به‌تنهایی ثابت نمی‌کند یک کنترل مشخص، مثلاً یک فایروال یا یک نوع جداسازی، علت یگانه موفقیت بوده است. نتیجه عملی ممکن است حاصل چند کنترل، تصمیم و ویژگی معماری باشد. برای نسبت‌دادن اثر به یک کنترل، به شواهد بیشتری نیاز است.

تحلیل زونرا

این پرونده کمک می‌کند هدف امنیت را دقیق‌تر تعریف کنیم. جلوگیری از ورود مهم است، اما سازمان باید برای شرایطی که بخشی از دفاع شکست خورده نیز طراحی داشته باشد. محدودکردن دامنه خسارت، حفظ حداقل خدمات و بازیابی قابل اعتماد، هدف‌های مستقل و قابل سنجش هستند.

در صنعت، برخی خدمات مشترک می‌توانند دامنه خرابی را گسترش دهند: حساب مدیریتی، سرویس نام، سامانه پشتیبان‌گیری یا ابزار مدیریت متمرکز. حتی اگر شبکه‌های فرایندی از نظر کابل و آدرس جدا باشند، وابستگی مدیریتی مشترک ممکن است باقی بماند. این احتمال باید در معماری واقعی بررسی شود و از روی این پرونده به یک شرکت دیگر نسبت داده نشود.

برای بدافزار پاک‌کننده، زمان تهیه مجدد تجهیزات و دسترسی به تنظیمات اهمیت دارد. نسخه پشتیبان داده بدون نرم‌افزار لازم، مجوز معتبر، تنظیمات شبکه و افراد آشنا با بازیابی ممکن است راه‌حل کامل نباشد. بهتر است سازمان یک خدمت مشخص را از وضعیت خالی بازسازی کند تا وابستگی‌های پنهان آشکار شوند.

نگاه مدیریتی نیز باید دو شاخص داشته باشد: آیا خدمت اصلی ادامه یافت و برای حفظ آن چه فشار و هزینه‌ای تحمل شد؟ ممکن است تداوم کوتاه‌مدت با اضافه‌کاری سنگین یا روش‌های دشوار ممکن شده باشد. چنین حالتی را نمی‌توان برای مدت نامحدود پایدار فرض کرد.

اقدام قابل ارزیابی

یک خدمت حیاتی را انتخاب و تمام وابستگی‌های مشترک آن با محیط اداری را ثبت کنید. سپس بررسی کنید کدام وابستگی می‌تواند خرابی را از یک محیط به محیط دیگر منتقل کند.

بازیابی یک ایستگاه یا سرور نمونه را در محیط مجزا، از روی نسخه‌های تأییدشده اجرا کنید. زمان واقعی، اقلام مفقود و نقاط وابسته به افراد خاص ثبت شود. نتیجه باید به برنامه اقدام با مسئول و موعد تبدیل شود.

پرسش برای کارگاه

اگر بخش زیادی از رایانه‌های اداری از دست برود، کدام خدمات باید در روز اول حفظ شوند و از کجا می‌دانید منابع لازم برای حفظ آن‌ها در همان محیط آسیب‌دیده قرار ندارند؟

منابع این پرونده

شماره‌ها فقط به ارجاع‌های همین پرونده مربوط‌اند. پیوند منابع در برگهٔ تازه باز می‌شود.

  1. [۱]
    Saudi Aramco — Energy to the World Volume 2
    www.aramco.com
  2. [۲]